ใช้ไม่ได้แฮะ
ดูเหมือนพ่อนายจะสั่งอายัดบัตรไปแล้ว
ฉันบอกตรง ๆ นะ
ฉันจ่ายค่าแรงที่นายช่วยมาตลอดได้
แต่ฉันจ้างนายไม่ไหวหรอก
เพราะฉันก็ถังแตกพอกับนายแหละ
แล้วจู่ ๆ หนีออกจากบ้านมาทำไมวะ
อะไรของแม่งก็ไม่รู้
ผมไปงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ แบบมือเปล่าได้ไหม
ขอของตรงนั้นสักชิ้นแทนค่าจ้างแล้วกัน
นายจะไปงานเลี้ยงบ้านใหม่ใครเหรอ
รุ่นพี่ที่ภาคน่ะ
ถึงจะไม่ใช่ของใหม่...
แต่ผมก็เพิ่งซื้อมาไม่นาน
- อะไร จะให้ฉันยืมเหรอ - เปล่าครับ
เป็นของขวัญน่ะ
- อร่อยเนอะ - ใช่ ๆ
เดี๋ยวเราย่างเองค่ะ พี่กินเลย
ไม่เป็นไร พี่ย่างเอง กินเยอะ ๆ เลยนะ
แมนจังเลย
ขอบคุณที่เลี้ยงนะคะรุ่นพี่
- เดี๋ยวผมย่างให้ - ไม่เป็นไร กินเถอะ
ส่งมาครับ
ดูสิ
พี่เขาตัดมาพอดีคำเลย น่ารักจริง ๆ
ใช่
จะทำจับแชหรือไง
ฉันทำเองดีกว่า
กินเลย กินเยอะ ๆ นะ
ฉันจะรับฝากทีวีเอาไว้ก่อน อยากได้คืนเมื่อไรก็มาเอาได้เลยนะ
ฉันรับไว้เลยไม่ได้หรอก
รุ่นพี่ไม่ชอบดูทีวีเหรอคะ
พี่ดูเอาในมือถือก็ได้ จะได้ไม่ต้องจ่ายค่าสัญญาณ
ฉันก็ด้วยค่ะ แต่ฮยอนจอง เอาแต่รบเร้าให้เราซื้อทีวีอยู่ได้
อะไรกัน
มีแรนั่นแหละที่ประหยัดจนน่ารำคาญ
ขนาดตอนที่เราซื้อของใช้จำเป็น
นางก็บอกว่าต้องซื้อในเน็ต เอาแบบราคาถูกที่สุดอีกต่างหาก
พี่ก็เหมือนกัน พี่ซื้อแต่ของลดราคา
ฉันด้วยค่ะ พรุ่งนี้เช้า ก็มีแฟลชเซลด้วยนะคะ
รอเซลประจำสัปดาห์จะถูกกว่านะ
แต่ถ้าซื้อหลายชิ้นมันถูกกว่าอีกนะคะ
แพ็กน้ำดื่มขวดสองลิตร ราคาแค่ 1,500 วอนเองค่ะ
จริงปะเนี่ย
งั้นถ้าวันไหนไม่ค่อยได้ซื้ออะไรมาก
เรามารวมออเดอร์กัน ให้ได้สามหมื่นวอนไหม
ดีเลยค่ะ จะได้ไม่เสียค่าส่งด้วย
แหม ตื่นเต้นกันใหญ่เลยนะ
อ๋อ แล้วถ้าเธออยากดูหนัง
ก็ไปดูตอนวันพุธสุดท้ายของเดือน เพราะตั๋วจะลดครึ่งราคา
พี่นี่น่าทึ่งสุด ๆ ไปเลยค่ะ
ไม่ใช่เรื่องน่าทึ่งหรอก พี่ช็อต ก็ต้องงกแบบนี้แหละ
ฉันก็ชอบซื้อของหนึ่งแถมหนึ่งนะ
พอซื้ออันนึง เขาจะให้ฟรีอีกอันนึง
งานกร่อยหมดเลย
นั่นกีตาร์นี่คะ
พี่เล่นกีตาร์เป็นด้วยเหรอคะ
นิดหน่อยน่ะ เล่นตอนว่าง ๆ
- เล่นให้ฟังหน่อยสิคะ - ใช่ค่ะ
พี่ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก
- เล่นเลย - เล่นเลย
เอาไว้คราวหน้าดีกว่า จริง ๆ นะ
วันนี้เลยค่ะ
(ตอนที่ 8 สัญชาตญาณพื้นฐานของมนุษย์)
สุดยอด!
ทิ้งไว้เถอะ เดี๋ยวพี่ค่อยล้างเองนะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันล้างแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว
เดี๋ยวฉันล้างเอง
- ไปทิ้งขยะกัน - ค่ะ
คยองซอกนี่ไม่เหมือน กับที่ฉันคิดเอาไว้เลยนะคะ
เขาก็เข้ากับคนได้อยู่นะ
ทำไมล่ะ สมัยมัธยม เขานิสัยเสียมากเลยเหรอ
จะว่า "นิสัยเสีย" ก็ไม่เชิงนะคะ จะพูดยังไงดีล่ะ
เขาดูเป็นคนเข้าถึงยากมั้งคะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า คนแบบเขาจะจำมีแรได้ด้วย
ฉันนี่แปลกใจมากเลยค่ะ
ก็รู้อยู่หรอกว่าเกลียดแม่ แต่นี่แม่เข้าโรงพยาบาลเลยนะ
ไปหาสักครั้งก็ไม่ได้
ทำไมเขาถึงดื้อมาที่นี่แทนนะ
นายยังเปิดขวดไม่ได้อีกเหรอ
เดี๋ยวฉันล้างเอง
ไหน ๆ เราก็เป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว อย่าลืมแวะมาบ่อย ๆ นะ
ไว้เราไปดูหนังกัน ทุกวันพุธสุดท้ายของเดือนดีไหม
- ดีค่ะ - ได้เลยค่ะ
คังมีแร
เราก็ต้องไปดูหนังกันนะ
รายงานวิชาป๊อปคัลเจอร์ไง
อ๋อ จริงด้วย
ไปดูด้วยกันเถอะ
ก็แค่รายงานเอง ถ้าฉันปฏิเสธไปก็คงแปลก ๆ
เอาสิ
เธอต้องดูหนังแล้วเขียนรายงานใช่ไหม
เขียนให้ยาว ๆ เลยนะ
อาจารย์อาจจะทำเหมือน ไม่สนใจเรื่องความยาว
แต่รายงานยาว ๆ มักจะได้คะแนนดี
ขอบคุณมากค่ะ
ผมรู้อยู่แล้ว
มีคนบอกแล้วครับ
เขาอยากดูแค่กับฉัน...
หรือว่าเพื่อนคนอื่น ๆ ด้วยเนี่ย
เจอกันนะ
พรุ่งนี้เจอกันหลังเลิกเรียนดีไหม
อ๋อ ได้สิ
ฉันเลิกเรียนตอนสี่โมง
ฉันเลิกเรียนตอน...
เธอเลิกเรียนห้าโมงไม่ใช่เหรอ
ใช่ ฉันเลิกเรียนตอนห้าโมง
งั้นเดี๋ยวฉันรอ
โอเค
อะไรกัน สรุปคือไปแค่สองคนเหรอ
บ้านพวกเธออยู่ไหนเหรอ
อยู่บนนี้แหละ
ไว้เจอกันนะ
อือ
ไปนะ
อยู่ใกล้กันจริง ๆ ด้วย
แหม คังมีแร
นี่เธอจะได้ไปดูหนัง กับผู้ชายเป็นครั้งแรกเลยนะ
แถมยังเป็นหนุ่มฮอตปรอทแตกอีกด้วย
ก็ไปดูเพื่อทำรายงานไหมล่ะ
เธอคิดว่า...
โดคยองซอกชอบเธอหรือเปล่า
เธอคิดยังไงกับเขาเหรอ
ไม่ชอบเลยเหรอ
ก็ได้ ฉันชอบเขา พอใจหรือยัง
วันนี้เป็นเดตแรกของเรา พอใจแล้วใช่ไหม
ยัยนี่ เมื่อกี้เธอเอามือ ไปจับเท้ามาแล้วนะ ฉันเห็น
ปล่อยฉัน!
- ทุบเลย - ออกไปนะ
นี่ รีบไปอาบน้ำด่วน ๆ เลยเธอ
อย่าเอาเท้าเน่า ๆ มาโดนฉัน!
ไปอาบน้ำ ๆ
ฉันอาบก่อนนะ
เจอกันที่ชินชนซิเนทาวน์...
ตอน 6 โมงนะ
อะไรกัน
แบบนี้ก็คือเดตไม่ใช่หรือไง
ฉันว่าร้านฉันคงเจ๊งแล้วล่ะ
พรุ่งนี้นายโดดเรียน ไปเที่ยวทะเลกับฉันสิ
ผมต้องไปดูหนัง
ดูหนังเหรอ ไปกับใคร
ดูเพื่อทำรายงานวิชาป๊อปคัลเจอร์น่ะ
รวยเนอะ มีตังค์ซื้อตั๋วหนังด้วย
- ไม่มีหรอก - อะไรนะ
ผมไม่มีเงินเลย ยืมหน่อย
โห นายถังแตกขนาดนี้ได้ไงเนี่ย
เอ้านี่
ห้าหมื่น
ห้าหมื่นบ้านแกน่ะสิ
ข้าวเย็นกับป๊อปคอร์นด้วยไง
ป๊อปคอร์นห่าอะไรอีกวะ
ไหนพูดสิ นี่ไปเดตใช่ไหม
- ไปเพื่อทำรายงาน - เออ ๆ รายงานก็ได้
เฮ้ย ๆ อย่านะไอ้นี่!
(ดูหนังกับผู้ชายครั้งแรกในชีวิต)
(เดต เดต เดต)
ไม่ใช่เดตสักหน่อย
ก็แค่รายงานเอง
(เดต เดต เดต)
ก็แค่รายงาน
รวบผมดีไหมนะ
เอ่อ คือฉัน...
ฉันต้องไปร้านหนังสือก่อนน่ะ
ฉันลืมซื้อหนังสืออ้างอิงมา
ให้ฉันไปด้วยไหม
ไม่ ๆ ไม่เป็นไร
เธอต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ
เธอไปก่อนเลย
ก็ได้ งั้นไว้เจอกันนะ
โอเค
อ๋อเกือบลืม
วันนี้จะกลับดึกใช่ไหม เธอต้องไปดูหนังกับโดคยองซอกนี่
อะไรเล่า หนังจบฉันก็กลับเลยนั่นแหละ
อะไรกัน
นี่เธอวางแผนจะไปทำอย่างอื่นด้วยเหรอ
ไปได้แล้ว
มีแรจ๋า กลับดึกหน่อยก็ได้นะ
ไปได้แล้ว เราก็แค่ไปดูหนังเฉย ๆ ย่ะ
คุณลูกค้าหาอะไรอยู่คะ
ลิปสติกสีชมพูค่ะ
ลิปสติกอยู่ทางนี้ค่ะ
และสีชมพูก็มีหลายเฉดใช่ไหมคะ
มีทั้งชมพูแซลมอน ชมพูคอรัล
ชมพูกุหลาบ ชมพูอมม่วง และชมพูเชอร์รี่ด้วยค่ะ
สีชมพูคอรัลก็มีทั้งแบบที่มี ประกายมุกและไม่มีประกายค่ะ
อ๋อค่ะ
ทรงหน้าคุณเหมือนลูกพีชเลยนะคะ
- คะ - คุณไม่รู้ผลไม้ของคุณเหรอคะ
จอย วง Red Velvet มีทรงหน้าเหมือนแอปเปิล
ส่วนซอลลี่หน้าเหมือนลูกพีชค่ะ
คุณก็หน้าเหมือนลูกพีชเหมือนกัน
ฉันน่ะเหรอคะ
แต่คุณคงไม่ค่อยได้แต่งหน้าใช่ไหมคะ
เพราะหน้าคุณมีอันเดอร์โทนร้อน
แต่คุณแต่งหน้าสีอันเดอร์โทนเย็น
ค่ะ
รอนี่นะคะ เดี๋ยวฉันจะแต่งหน้าให้ใหม่
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
พวกเด็กผู้หญิงจะเริ่ม แต่งหน้ากันตั้งแต่ขึ้นมัธยม
แล้วก็จะเริ่มม้วนผมม้ากันด้วย
แต่ฉันไม่เคยได้ทำเลยสักอย่าง
อันนี้ยี่ห้ออะไรเหรอ
ตลับสวยมากเลยดูสิ
ถึงจะแต่งหน้าและม้วนผมม้า
แต่ฉันก็ยังกลัวว่าจะถูก เพื่อน ๆ หัวเราะเยาะอยู่ดี
โอ๊ย สวยอะไรอย่างนี้คะเนี่ย
เติมลิปกลอสอีกสักหน่อย
ตายแล้ว น่ารักมากเลยค่ะ ลองส่องกระจกดูสิคะ
มองกระจกแล้วลองยิ้มนะคะ
สวยจังเลยค่ะ น่ารักเหมือนลูกพีชเลย
สวยจนน่าอิจฉาเลยค่ะ
สำลีแผ่นหมื่นวอนนะคะ
สำลีแผ่นหมื่นวอนเลยเหรอคะ
ไม่ถูกเลยใช่ไหมคะ
แต่ถ้าคุณซื้อครบราคาโปรโมชั่น
คุณจะได้ชุดแต่งหน้าพกพาฟรีด้วยนะคะ
ทั้งหมดนี้ถ้าซื้อแยกจะราคาสามหมื่น
แต่ถ้าคุณซื้อพร้อมกัน จะได้ลดเหลือหมื่นห้าเองค่ะ
ฉันซื้อมาทำไมเนี่ย
ต้องขายน้ำหอมกี่ขวด ถึงจะคืนทุนได้กันล่ะเนี่ย
- นี่เธอ - ว่าไง
เธออย่าบอกใคร เรื่องที่เห็นวันนั้นได้ไหม
ฉันเห็นอะไรเหรอ
ก็วันที่เราไปอาฟเตอร์ปาร์ตี้กันไง
ฉันกับพี่แทยองกำลังดู ๆ กันอยู่น่ะ
ตอนนี้ก็เก็บเป็นความลับไปก่อนนะ
เรื่องอะไรเหรอ
ก็ที่ฉันคบกับพี่แทยองไง
เธอคบกับพี่แทยองเหรอ!
เบา ๆ สิยะ
จริงเหรอ ไม่ล้อเล่นใช่ไหม
เธอ... จำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
โห ขุ่นพระ!
เรื่องนี้เป็นความลับ ถ้าไปบอกใครฉันตีนะ
มันอะไรยังไงคะเพื่อน
เธอทำให้ฉันเฝ้ารอ
- ตอนที่เธอไปส่งที่บ้าน - ส่งที่บ้าน
ฉันเหมือนได้รับ
- อ้อมกอดแสนอบอุ่น - อ้อมกอดแสนอบอุ่น
หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ
ฉันไม่ได้เมาเลยนะ
โอเค เธอจะพูดเรื่องอะไรเหรอ
ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต
ถ้าฉันพูดไปแล้วห้ามหัวเราะนะคะ
บอกว่าห้ามหัวเราะไง
ฉันชอบพี่ค่ะ
- ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าหัวเราะ! - พี่ไม่ได้หัวเราะเธอนะ
ก็เห็นอยู่ว่าพี่หัวเราะนี่คะ
- ไม่ใช่แบบนั้นจริง ๆ นะ - โธ่
ไม่ใช่จริง ๆ นะ
ยัยโง่
ทำอะไรกันน่ะ!
พี่มองไม่เห็นอะ
อ้าว เยนา
คือ...
- ห้ามบอกใครนะ สัญญา - สัญญาจ้ะ
เธอเห็นหมดเลยนะตอนนั้น
เร็ว ๆ เข้า รีบหน่อย
- ครบแล้วนะ - ครับ
- อ้าวซูอา - หวัดดี
รีบ ๆ เข้ามาเร็วสิ
ฮยอนซูอา แม่ทุกสถาบัน!
ซูอา เธอห้ามมีแฟนเด็ดขาดเลยนะ
พูดจริงนะ
พูดแกมขอร้องเลยนะเนี่ย
ไปเร็ว ๆ
คนสวยต้องอยู่เป็นแรงใจ ให้กับทุกคนนะ เข้าใจนะ
สวัสดีค่ะพี่ ๆ
- สวัสดีค่ะ - อ้าว หวัดดี
คืนนั้นพี่ถึงบ้านปลอดภัยดีใช่ไหมคะ
หืม คืนนั้นเหรอ อ๋อใช่
เธอก็ถึงบ้านปลอดภัยดีใช่ไหม
คืนนั้นพี่มัวแต่ยุ่ง ๆ เพราะต้องดูแลน้อง ๆ ที่เมา
พี่ก็เลยไม่ได้ไปส่งเธอ
การเป็นประธานนักศึกษา นี่ไม่ง่ายเลยใช่ไหมคะ
ก็ไม่ยากมากนะ
ถ้าพี่มีอะไรให้ฉันช่วย ก็บอกฉันได้ตลอดเลยนะคะ
อือ
ถ้าพี่อยากไปหาอะไรดื่ม ก็ชวนฉันได้เลยนะคะ
หา
ฉันชื่นชมพี่มากเลยนะคะ
อ๋อ
อ๋อ งั้นเหรอ
นี่เธอป่วยเหรอ
เปล่าหรอก ก็แค่แฮงก์น่ะ
นางไปดื่มกับเพื่อนจากบ้านเกิด ตลอดช่วงวันหยุดเลยน่ะสิ
ฉันจะตายแล้วเนี่ย หวังว่าเพื่อนคงไม่มาอีกแล้วนะ
เพื่อนเธอมากันเยอะเลยเหรอ
เห็นบอกว่าเพื่อนผู้ชาย มาเยี่ยมกันตั้งหกคนเลยนะ
เธอมีเพื่อนผู้ชายเยอะจัง
ฉันก็มีแต่เพื่อนผู้ชายนั่นแหละ
แต่ไม่มีแฟนเลยสักคน
เธอชอบคนไหนเป็นพิเศษไหมล่ะ
ฉันก็ชอบทุกคนนั่นแหละ แต่ไม่อยากเป็นแฟนด้วยหรอก
ถ้าฉันอยากได้เป็นแฟน ก็เป็นเพื่อนกันไม่ได้น่ะสิ
ดึงฉันขึ้นหน่อยสิพวกเธอ
จะว่าไป วันนี้เธอสวยเป็นพิเศษเลยนะ
ยังไงเหรอ
แล้วทำไมเธอไม่มา งานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ล่ะ
ไหนว่าถึงมาช้าแต่ก็จะมาไง
พอดีคืนนั้นมีเรื่องฉุกเฉินน่ะ
งั้นตามนั้นก็ได้
ไปเถอะ
("สร้างเงินห้าร้อยล้าน ด้วยเงินแค่ห้าหมื่น")
นายเริ่มอ่านสอบไฟนอลแล้วเหรอ
เปล่าหรอก ฉันก็แค่หาข้อมูลไปเรื่อย
คืนงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้น่ะ นายกลับไปไม่ลาใครเลยนะ
แล้วฉันต้องลาด้วยเหรอ
พอดีฉันมีธุระต้องไปทำ
(คังมีแร)
ธุระอะไรเหรอ
ก็แค่ธุระน่ะ
ฉันนึกว่าฉันกับนาย เป็นเพื่อนกันแล้วซะอีก
จริงสิ คยองซอก นายอยากไปดูหนังกับฉันไหม
ไปแล้วมาทำรายงาน วิชาป๊อปคัลเจอร์ด้วยกันนะ
ฉันนัดไปดูกับคนอื่นแล้ว
- ใครเหรอ - คังมีแร
งี้นี่เอง
ตอนนี้ฉันกำลังไปหาเพื่อนผู้ชาย
คังมีแร
ไปยืนทำอะไรตรงนั้น
อ๋อ พอดีฉันไม่เห็นนายน่ะ
อยากดูเรื่องอะไรเหรอ
- ฉันซื้อตั๋วแล้ว - จริงเหรอ
ทำดีมากพวก
ค่าตั๋วเท่าไรเหรอ
ฉันเลี้ยง
จะรับอะไรดีคะ
- ออริจินัลคอมโบครับ - ทั้งหมด 8,500 วอนค่ะ
นี่ ทำไมจ่ายเองคนเดียวหมดเลยล่ะ
ฉันเลี้ยง
ไม่ต้องเลี้ยงหรอก
ทั้งหมด 13,250 วอน
อีก 250 ฉันติดไว้ก่อนนะ
ฉันบอกว่าเลี้ยงไง
หยุดพูดแบบนั้นได้แล้ว
เอาไปเถอะ เพื่อนกันก็ต้องหารกันสิ
ถ้าเข้าตอนนี้จะเร็วไปไหม
เรายังพอเหลือเวลาอยู่นะ
อ๋อใช่ เราต้องแนบตั๋ว ไปกับรายงานด้วยไม่ใช่เหรอ
ต้องทำเหรอ
ใช่มั้ง
- งั้นฉันฉีกแบ่งครึ่งดีไหม - ฉีกแบ่งครึ่งเหรอ
งั้นเดี๋ยวเราคนนึง ส่งเป็นรูปถ่ายไปก็ได้นะ
งั้นเดี๋ยวฉันถ่ายรูปไว้
คังมีแร
มากวาดคะแนนเต็มกันเถอะ
สู้ ๆ
ซูอา
มาทำอะไรตรงนี้
เอาผักดองที่ทำมาให้น่ะสิ
หนูบอกแล้วไงว่าจัดการเองได้
ตายจริง อย่าเดินเร็วนักสิ
อพาร์ตเมนต์ที่โดกกดง...
คือเรื่องโกหกงั้นเหรอ
อย่าขยับสิ
ฉันบอกให้อยู่นิ่ง ๆ ไง
ผู้กำกับต้องการสื่อสาร อะไรผ่านหนังเรื่องนี้กันนะ
ส่วนประกอบอะไรที่ทำให้คนดู มีอารมณ์ร่วมและทำให้หนังเป็นที่นิยม
ฉันควรจะเลือกฉากที่น่าจดจำที่สุด
ฉากที่ฉันอยากจะดูซ้ำอีกครั้ง...
ทำไมฉัน...
ถึงอยากมองเขาอยู่เรื่อยเลยล่ะ
ต้องเป็นสัญชาตญาณแน่ ๆ
สัญชาตญาณพื้นฐานของมนุษย์
สายตาคนเรามักจะ เลือกมองสิ่งสวยงามเสมอ
แต่ก็ไม่ได้แปลว่า เราต้องชอบสิ่งนั้นเสมอไป
เราก็แค่อดมองไม่ได้
สัญชาตญาณล้วน ๆ
ไม่กินเหรอ
อ้อ
ถ้าเกิดเป็นในหนังรัก ฉากที่จะเกิดขึ้นต่อไปก็คือ...
ปกติมันจะต้องลงเอยแบบนี้
ไม่กินเหรอ
อ้อ
ถ้าคีบเอาก็จะสามารถ หลีกเลี่ยงไม่ให้มือชนกันได้
ทำอะไรของเธอน่ะ
อะไรล่ะ บอกให้กินไม่ใช่เหรอ
ฉันก็กินอยู่นี่ไง
หนังสนุกมากเลยเนอะ
มีอะไรให้เขียนถึงเยอะเลย
นั่นสิ
ตอนนี้ก็คือต้องแยกกันแล้วใช่ไหม
เธอหิวหรือเปล่า
หา
ไปกินพาสต้ากันไหม
พาสต้าเหรอ
อาหารที่คนเขาไปกินกันตอนเดต
พาสต้านั่นน่ะเหรอ
กินอย่างอื่นก็ได้นะ
ไม่เป็นไร
ฉันกินได้หมดแหละ ทั้งผักทั้งเนื้อเลย
โอเค งั้นไปกัน
ร้านนี้สวยดีเนอะ
นายเคยมาแล้วเหรอ
ไม่เคย ฉันเจอในเน็ตน่ะ
เขาหาร้านจากในเน็ตเหรอ
เพื่อพาฉันมาเนี่ยนะ
(ตอนนี้เหลืออยู่ 37,000 วอน)
(พาสต้าที่แพงที่สุดสองจาน รวมกันจะไม่เกิน 28,000 วอน)
(เครื่องดื่มที่แพงที่สุดสองแก้ว รวมกันไม่เกิน 12,000 วอน)
(ยอดรวมสูงสุดอยู่ที่ 40,000 วอน)
ฉันเอาพาสต้าผัดกระเทียมน้ำมันมะกอก
(พาสต้าผัดกระเทียมน้ำมันมะกอก 11,000 วอน)
(สองจานก็เป็น 22,000 วอน)
(ยอดรวมทั้งหมด 34,000 วอน)
ขอโทษครับ
ครับ จะรับอะไรดีครับ
พาสต้าผัดกระเทียม น้ำมันมะกอกสองที่ครับ
เธอจะดื่มอะไร
น้ำเปล่าแล้วกัน
เอาอย่างอื่นสิ ฉันเอาไซเดอร์
งั้นฉันก็เอาไซเดอร์ด้วย
เป็นไซเดอร์สองแก้วครับ
ครับ ได้เลยครับ
(ไซเดอร์สองแก้วรวมกัน 8,000 วอน)
(ยอดรวมก็แค่ 30,000 วอน)
เมื่อกี้เธอจดโน้ตมาเยอะไหม
อะไรนะ
ฉันเห็นเธอจดโน้ตตอนดูหนังด้วย
ฉันขอดูหน่อยสิ
นายควรจะเขียนรายงาน ตามความรู้สึกของนายนะ
มาอ่านของฉันด้วย เดี๋ยวนายจะเขวเอาได้นะ
ฉันไม่ได้บอกว่าจะลอกนี่ ก็แค่อยากดูเฉย ๆ เอง
อยากดูอะไรล่ะ ฉันแค่เขียน สิ่งที่ใคร ๆ ก็เดาได้ทั้งนั้นแหละ
อยากดูลายมือน่ะ
ฉันอยากรู้ว่าลายมือเธอเป็นไง
อยากดูทำไมเหรอ
ก็แค่อยากดู
ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ
จะเป็นไปได้ไหมนะ
ที่จะคิดกับผู้ชายแบบนั้นแค่เพื่อน
คนอย่างฉันจะทำได้ไหมนะ
แก ผู้คนนั้นดีมาก
จริงแก คือแบบ
แฟนเขาต้องสวยมากแน่เลย
- หล่อไม่ไหวแล้วแก - เทพบุตรมาจุติปะเนี่ย
จริงแก ฉันว่าใช่
ทำไมไม่กินก่อนล่ะ
ก็รอเธออยู่ไง
ว่าแต่...
วันเกิดเธอวันไหนเหรอ
อะไรนะ
ก็เราเป็นเพื่อนกันแล้ว แต่ฉันยังไม่รู้วันเกิดเธอเลย
สงสัยหลายเรื่องจังเนอะ กินเยอะ ๆ สิ
ฉันจะไม่บังอาจหวังสูง...
ด้วยการบอกวันเกิดตัวเองเด็ดขาด
งั้นเธอก็ห้ามบอกรุ่นพี่อูยองด้วยนะ
- อะไรเหรอ - วันเกิดเธอไง
(ต้องการรูมเมตด่วน ค่าเช่าเดือนละหนึ่งแสนวอน)
(ผมกำลังต้องการรูมเมต...)
(ที่สนใจจะแชร์ห้องติดดาดฟ้า ใกล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยครับ)
- หารกันนะ - สามหมื่นวอนค่ะ
- นี่ครับ - นี่
ทีหมูสามชั้นรุ่นพี่อูยอง ทำไมเธอยังกินฟรีได้เลย
- อะไรนะ - เธอก็ไม่ได้จ่ายนี่
แล้วทำไมต้องอยากจ่ายตอนนี้ด้วย
นั่นเพราะเขาชวนเราไปเลี้ยงไง
ฉันก็เป็นคนชวนเธอมาดูหนัง...
แล้วก็มากินพาสต้าเหมือนกันนะ
ขอบคุณมากนะคะ
ขอบคุณค่ะ
พยากรณ์อากาศไม่ได้บอกว่าฝนจะตกนี่นา
เหลืออีก 7,000 วอน
จะจ่ายค่าแท็กซี่พอไหมนะ
รอแป๊บนึงนะ
สวัสดีค่ะ
มีอีกคันนึงไหมคะ
ตอนนี้เหลือคันเดียวแล้วครับ
- นายเอาไปสิ - แล้วเธอล่ะ
ฉันวิ่งไปที่ป้ายรถเมล์เอาก็ได้
งั้นไปด้วยกัน เดี๋ยวฉันไปส่ง
มาสิ
ไม่เป็นไร สองคนไม่น่าพอหรอก
นายไปเถอะ
งั้นเธอเอาไป
นี่นาย เดี๋ยว
นายเปียกหมดแล้วนะ เข้ามาในร่มสิ
ฉันเข้าเธอก็เปียกสิ
เธอนั่นแหละเข้ามาใกล้ ๆ
ร่มคันเล็กจังเลยเนอะ
นั่นสินะ
เธอฉีดน้ำหอมมาหรือเปล่า
ไม่นะ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้ฉีดเท่าไร
เพราะฉันบอกว่าไม่ชอบเหรอ
ก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
วันนั้น...
ฉันไปที่โรงพยาบาลมา
อะไรนะ
ฉันไปเจอเขามาแล้ว
ดีจังเลยนะ
ไม่อยากรู้เหรอว่าเป็นไงบ้าง
ฉันรู้ว่านายคงไม่อยากให้ถาม
แล้วเป็นยังไงบ้างเหรอ
ก็ผ่านไปได้ด้วยดีนะ
จริงเหรอ
เธอฉีดน้ำหอมนั่นต่อสิ
ฉันจะทำตามใจตัวเอง ฉันไม่ทำตามใจนายหรอก
งั้นก็ไม่เป็นไร
โล่งอกไปทีนะ
เรื่องอะไรเหรอ
ฉันโล่งใจที่นายไม่เกลียดแม่ไง
ขอบใจมากนะ
ไม่เป็นไรเลย
ซอยูจินย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์
แล้วตอนนี้ไปนอนอยู่ที่บาร์ครับ
ที่เขาย้ายออกแบบนี้
น่าจะเป็นเพราะธุรกิจไม่ค่อยดีเท่าไร
ผมเลยเป็นห่วงว่าเขาจะคอย เลี้ยงข้าวคยองซอกไม่ไหวแน่ครับ
การเลือกตั้งก็ใกล้เข้ามาแล้ว แต่ลูก ๆ คุณก็ยังสร้างแต่ปัญหา
พักนี้คุณคงเหนื่อยใจมากเลยสินะครับ
คุณรู้ไหมว่านาฮเยซองอยู่ที่ไหน
เราไปที่นั่นกัน
ได้ครับ
ตอนนี้...
ฝนหยุดแล้วนะ
จริงด้วย
นายกลับบ้านเถอะ
ตอนนี้ฝนก็ไม่ตกแล้ว
เอาไปสิ เธอซื้อมาเองนะ
อ๋อ
- แล้วเจอกัน - ไปก่อนนะ
เดี๋ยวก่อน
นายเอาไปสิ
เผื่อว่าฝนจะตกอีก
ก็ได้
ขอบใจนะ
ไม่เป็นไร
ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณนายที่มาส่ง
ไว้เจอกันนะ
ขืนเป็นงี้ฉันได้หัวใจวายตายแน่
แล้วฉันก็ได้รู้ตัว
ว่าฉันไม่สามารถ...
คิดกับคยองซอกแค่เพื่อนได้จริง ๆ
เข้มแข็งไว้นะครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ ประธานนาฮเยซอง
นี่ใครเหรอคะ
ขอโทษที่มารบกวนดึก ๆ ทั้งที่เราไม่รู้จักกันนะครับ
ผมชื่อจองยองโมครับ
ผมเอง
คุณคิดว่าทำบ้าอะไรอยู่
นี่คุณต้องการแก้แค้นผมงั้นเหรอ
คุณหาฉันเจอได้ไง
คุณสั่งให้คนตามสืบเรื่องฉันเหรอ
แบบนี้ไม่หยาบคายเกินไปหรือไง
มาบุกบ้านฉันดึกดื่นแบบนี้น่ะ
ส่งคยองซอกกลับบ้านซะ
- อะไรนะคะ - คุณจะแกล้งทำเป็นไม่รู้จริงเหรอ
หลังจากที่คยองซอกมาหาคุณเมื่อวาน เขาก็หนีออกจากบ้านไป
คุณบอกเขาว่าผมตบตีคุณ...
หลังจากไม่เจอเขามาสิบปีเนี่ยนะ
ฉันไม่ได้บอกเขานะคะ
ไม่ได้บอกเหรอ
มีแค่เราสองคนที่รู้เรื่องนี้นี่
งั้นก็แปลว่าคุณบอกเขาเอง
แล้วตอนนี้คยองซอกอยู่ไหน
ถ้าคุณรู้ว่าเขาอยู่ไหน คุณจะพาลูกไปเหรอ
เรื่องนั้นก็แล้วแต่ลูกสิ
หมดเรื่องแล้วก็เชิญค่ะ
คุณไม่ได้เจอเธอมาสิบปีแล้วใช่ไหมครับ
- ไม่ต้องรู้ทุกเรื่องหรอก - ครับผม
ทำไมอากาศมันแปรปรวนแบบนี้นะ
ไปเถอะ
โอ๊ย เมื่อยชะมัด
มาแล้วเหรอ
ทำอะไรน่ะ
นายนอนบนโซฟาได้ไงอะ ฉันแค่พลิกตัวก็จะร่วงอยู่แล้ว
ผมนอนไม่ดิ้นไง
คืนนี้นายไปนอนในห้องเถอะ
ไม่เป็นไร อย่าให้ผมต้องโทรเรียก รถพยาบาลเพราะพี่กลิ้งตกโซฟาเลย
ฉันว่าจะกลับบ้านแล้วนะ
ถ้าฉันย้ายกลับตอนใช้เงินประกันหมด
พ่อได้เจี๋ยนฉันทิ้งจริง ๆ แน่
แล้วพี่จะกลับตอนไหนเหรอ
ไม่รู้สิ ว่าจะลองถามแม่ก่อน
นายก็ควรกลับบ้านเหมือนกันนะ
- เป็นเด็กดื้อไม่ดีนะ - ผมไม่กลับหรอก
ถ้าไม่กลับแล้วจะเอาอะไรกิน
ทำงานพาร์ตไทม์ไง ผมจะไปหาห้องเช่าด้วย
ช่วย ๆ เลี้ยงผมไปก่อนนะ
นี่ คิดว่าตัวเองเก่งกว่าฉันมากเลยดิ
การหาเลี้ยงปากท้องในโลกใบนี้ มันไม่ได้ง่ายเลยนะเว้ย รู้ไหม
ปิดไฟให้ที ฉันจะนอนแล้ว
คุณชอบงานแบบไหนเป็นพิเศษไหมครับ
ไม่มีครับ
ไม่ให้ถามเรื่องครอบครัว หรือว่าชีวิตส่วนตัวเลย
สำเนาทะเบียนบ้านก็ไม่ให้
ไม่เอางานที่ต้องพูดเยอะ
ทำงานทุกวันไม่ได้ ทำโอทีไม่ได้
แต่อยากได้งานที่เงินดีเหรอครับ
ครับ
ผมว่านะ...
คุณไปหางานทำเองดีกว่าครับ
อะไรนะครับ
บนเว็บไซต์หางานหรือเว็บไซต์มหา'ลัย
น่าจะมีประกาศรับสมัครงานอยู่บ้างครับ
- เดี๋ยวตามไปนะ - โอเค
(สำนักงานจัดหางาน)
เขามาทำอะไรที่ห้องนี้เนี่ย
ทำไมเดินออกมาจากห้องสำนักงานล่ะ
เข้าไปทำอะไรข้างในเหรอ
- ขอบคุณนะคะ - ค่ะ
แต่นแต๊น!
เย็นเนอะ
เอ้านี่
- จองโฮ - หืม
เคยได้ยินสุภาษิต "ฝนทั่งให้เป็นเข็ม" ไหม
ซึ่งทั่งคือแท่งเหล็ก เอามาใช้กับคนไม่ได้นะ
งั้นเธอก็เลิกตามวอแว คยองซอกได้แล้วสินะ
- ทำไมล่ะ - เขาก็เป็นคนเหมือนกันไง
ไอ้ผีบ้า!
ฉันเห็นคยองซอกเดินออกมา จากสำนักงานจัดหางานด้วยนะ
เขาไปที่นั่นทำไม
ลูกคนรวยไม่ต้องทำงานหรอก
เขาก็กำลังขัดเงาภาพลักษณ์น่ะสิ
แม้แต่ลูกชาย ส.ส. ก็ทำงานพาร์ตไทม์ด้วยไรงี้
ตอนนี้พ่อเขาไม่ใช่ ส.ส. แล้ว
แต่กำลังจะเป็นนายกเทศมนตรีนะ
ไอ้หน้าปลวกคยองซอก ไม่น่าล่ะแม่งถึงได้กร่างนัก
แล้วไอ้บ้านี่จะสั่งอะไรนักหนา นี่กูคนนะเว้ยไม่ใช่ข้าวกล่อง
ห่างกันสักพักคงจะดีกว่า
เดี๋ยวพอผ่านไปสักหน่อย ก็คงไม่อึดอัดแบบนี้แล้วแหละ
(ห้องสตูดิโอพื้นที่ยอดนิยม สตูดิโอน่าอยู่ เพียงเดือนละหกแสน)
(ต้องการรูมเมตด่วน ห้องติดดาดฟ้าใกล้มหา'ลัย)
(ค่าเช่าเดือนละหนึ่งแสนวอน รายละเอียดติดต่อหลังไมค์ครับ)
ทำอะไรอยู่เหรอ
ไปดูหนังมาเมื่อวานสนุกไหม
สนุก
ตอนนี้ฉันยุ่ง ๆ อยู่น่ะ
ดื่มนี่ก่อนสิเพื่อน เอ้าเร็ว
ดูนั่นดิ ฉันไม่เคยเห็นเขา เดินเร็วขนาดนี้มาก่อนเลย
ปกติจะดูตาขวาง ๆ รำคาญทุกอย่างที่เห็นนะ
เฮ้ย วิ่งได้ด้วยว่ะ
เฮ้ย โดคยองซอกวิ่งว่ะ ดูสิ วิ่งไปโน่นแล้ว!
วิ่งไปไหน ปวดขี้เหรอ!
และนี่ก็เป็นอีกวัน ที่ฉันนั่งพูดบ้าอยู่คนเดียว
ดูอะไรอยู่เหรอ
อ้าว นั่นเสื้อที่คยองซอก ใส่เมื่อวันก่อนไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ตัวละ 55,000 วอน แต่เป็น 550,000 หรอกเหรอ
เฮ้ย
เพื่อนเอ๊ย
ต่อให้เขาจะดีเลิศแค่ไหน ก็อย่าไปเลียนแบบเขาเลยนะ
บอกตอนไหนว่าจะซื้อ!
ไม่ซื้อหรอกโว้ย
"ไม่ซื้อหรอกโว้ย" ไม่มีปัญญามากกว่ามั้ง
นี่ รีบ ๆ กระเดือกเข้าไปเลย
รู้ได้ไงว่าบ้านฉันมีตังค์หรือไม่มี
อ๋อเหรอ แล้วมีไหมล่ะ
มีเยอะไหม มีเท่าไรเหรอ
มีเยอะกว่านายแล้วกัน
รู้ได้ไงว่าบ้านฉันมีตังค์หรือไม่มี
ถ้านายมัวแต่โดดเรียน นายจะเรียนไม่จบเอานะ
อยากอยู่ต่ออีกเทอมเหรอ
ก็มันน่าอายนี่หว่า
โดนเด็กปีหนึ่งเล่นซะขนาดนั้น จะให้ฉันแบกหน้าที่ไหนไปเรียนล่ะ
นายก็ไปขอโทษเขาอย่างที่ ผู้เจริญเขาทำกันซะก็จบเรื่องแล้ว
อย่ามัวแต่หลบหน้าสิ
ฉันควรจะขอโทษแต่แรก พอมาตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วไง
แล้วจริงหรือเปล่าที่ว่าโดคยองซอก...
อะไรอีก
ไม่มีอะไร
แล้วนี่มันอะไรเนี่ย
เหลือเชื่อจริง ๆ
(สำนักงานภาควิชาเคมี ผู้ช่วยสอน ยอนอูยอง)
ไม่เจอกันนานเลยนะ
ครับ
นายสบายดีใช่ไหม
ครับ
ฉันอยากเจอนายมาตั้งนานแล้ว
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ตอนนี้ผมยุ่งอยู่ครับ
ยุ่งอยู่สินะ
งั้นไว้คุยกันวันหลังนะ
ครับ
รู้งี้ไม่น่าทำเก๋าเลยกู
นายอยากมาเป็นรูมเมตฉันเหรอ
- ทำไมล่ะ - ผมย้ายออกจากบ้านแล้ว
ย้ายออกมาโดยไม่มีที่อยู่ใหม่เนี่ยนะ
- ครับ - ถ้านายย้ายออกแล้วทำไม...
หนีออกจากบ้านเหรอ
ฉันไม่เอารูมเมตระยะสั้นนะ
ไม่สั้นครับ ระยะยาวเลย
งั้นนั่งก่อนสิ
นายอ่านข้อตกลงหรือยัง
ว่าแต่เดือนแรก...
ผมจ่ายเป็นทีวีที่ให้ แทนค่าเช่าได้ไหมครับ
- ว่าไงนะ - ไมโครเวฟกับเครื่องชงกาแฟเป็นไง
ผมเห็นว่าพี่ยังไม่มีสักอย่าง
นายไม่มีเงินเหรอ
- หาได้แล้วผมจะรีบจ่ายให้ - ก็คือหนีออกจากบ้านมาว่างั้น
ผมบอกว่าย้ายออกมาเองไง
พี่หาได้สักคนหรือยังล่ะ รูมเมตน่ะ
ก็ยัง
งั้นก็ตามนั้น
(ข้อตกลง)
งั้นจ่ายแค่เดือนละเจ็ดหมื่นวอนพอ แลกกับการทำงานบ้านทั้งหมด โอเคนะ
(ข้อตกลง)
(ยอนอูยอง โดคยองซอก)
ถ้าไม่อยากทำงานบ้าน ก็จ่ายเพิ่มมาอีกสามหมื่น
ก็ได้ครับ ผมทำงานบ้านเอง
ทางนี้แน่ ๆ
คุณเอาเครื่องเคียงใส่ตู้เย็น แล้วรีบออกมาเลยนะ
อย่างน้อยก็ให้ฉันหั่นแตงโมก่อนสิ
ถ้าฉันใส่ทั้งลูก รับรองเด็ก ๆ ไม่กินแน่
ผมจอดบนถนนนานมากไม่ได้นะ
ก็ได้ ๆ ฉันจะรีบหั่นแล้วกัน
อ้าว พ่อหนุ่มคนนั้นนี่นา
- จอดก่อน ๆ - จอดทำไม ใครเหรอ
ตายจริง เจอกันอีกแล้วนะพ่อหนุ่ม
จำป้าได้ไหมจ๊ะ
อ๋อครับ สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ - อ๋อ สวัสดี ๆ
วันก่อนที่ช่วยป้าหิ้วของ ขอบคุณมากเลยนะจ๊ะ
พ่อหนุ่มจะไปไหนเหรอ ขึ้นรถสิเดี๋ยวเราไปส่ง
อ๋อ ไม่เป็นไรครับ ผมอยู่ใกล้ ๆ นี่เอง
แม่คะ
- กลับมาแล้วเหรอ - อะไรกันคะ
- สวัสดีค่ะพี่ - หวัดดี
- เขาเป็นรุ่นพี่ที่เอกหนูน่ะค่ะ - จริงเหรอ
พ่อหนุ่มเรียนเอกเดียว กับลูกสาวป้านี่เอง
ครับ สวัสดีครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - อ๋อ ยินดี ๆ
รุ่นพี่คนนั้นก็อยู่คนเดียวเหรอลูก
ค่ะ
เขาอายุเท่าไรแล้วล่ะ
น่าจะประมาณ 26 มั้งคะ
แก่กว่าหกปีพอดีเลย
แบ่งเครื่องเคียงนี่ไปให้เขาบ้างนะ
แล้วก็แตงโมด้วย
แบ่งให้รุ่นพี่เหรอคะ
เขาไม่น่าจะซื้อแตงโมกิน เพราะเขาอยู่คนเดียวนี่นา
แม่จะหั่นไว้ให้ ลูกแบ่งไปให้เขานะ
- ค่ะ - รีบ ๆ ออกมาได้แล้ว!
จอดไม่ได้ก็ขับวนไปซะก็สิ้นเรื่อง
อย่าลืมแบ่งให้เขานะ
ค่ะ ท่านประธาน
- คุณสบายดีไหมคะ - สบายดีค่ะ
แล้วคุณเป็นยังไงบ้างคะ หายดีหรือยัง
ฉันหายดีแล้วค่ะ
ขอบคุณที่คุณมาช่วยมาก ๆ เลยนะ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
คยองซอกเป็นยังไงบ้างคะ
ค่ะ เขาก็สบายดีเหมือนกันค่ะ
เขาบอกฉันว่าพวกคุณได้เจอกันแล้ว
ขอบคุณเรื่องนั้นด้วยนะคะ
ว่าแต่... ฉันขอเบอร์ คยองซอกหน่อยได้ไหมคะ
วันนั้นฉันลืมขอเขามาน่ะ
ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันส่งให้เลยนะคะ
ค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ สวัสดีค่ะ
(โดคยองซอก)
(คังมีแร)
ใครเหรอครับ
อ้าว มีแรเองเหรอ
แม่ฉันฝากแตงโมมาให้พี่ค่ะ
- แม่เธอน่ะเหรอ - ใช่ค่ะ
เดี๋ยวพี่เอาไปเก็บแป๊บ รอเอากล่องกลับไปด้วยนะ
พี่ฝากขอบคุณแม่เธอด้วยนะ
ได้ค่ะ
พี่รีบเอาใส่ตู้เย็นเลยจะดีที่สุดค่ะ
อ๋อใช่
ไหน ๆ
อ้าว นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ
ตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่แล้ว
อะไรนะ
(My ID is Gangnam Beauty)
อีกหนึ่งเดือนจากนี้จะถึงวันจ่าย...
ค่าเช่าห้องกับค่าน้ำไฟครึ่งนึงแล้ว ส่วนค่าอาหารของใครของมันนะ
ดูสิ รุ่นพี่อูยองน่ารักจัง
พ่อหนุ่มรุ่นพี่คนนั้นน่ะ ชอบมีแรลูกเราแน่ ๆ คุณว่าไหม
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
หวัดดี
งั้นเธอก็อาศัยอยู่กับตายายเหรอ
อยู่ ๆ เธอก็สงสัย เรื่องฉันเยอะจังเลยนะ
โดคยองซอกกับฮยอนซูอา เหมาะกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก
นายยังหางานพาร์ตไทม์ไม่ได้เหรอ
งั้นฉันนัดสัมภาษณ์ ร้านที่ฉันทำอยู่ให้เอาไหม
คนที่พี่ควรจะขอโทษไม่ใช่ผม แต่เป็นคังมีแรต่างหากครับ